شتاب و زيان به ديگران
از آنچه كه ديگران برنجند مگوى * در راه زيان بمردم دهر مپوى
بى رأى شتاب كردنت جايز نيست * آزردن دل بود چنين سود مجوى
من أسرع الى الناس بما يكرهون ( إلخ ) شتاب ميكنند كسانى كه بر آنچه مردم از آن مى رنجند و اين عده نادانند و گمراه كه چيزى نمى دانند و همانا بى انديشه سخن گويند و بى رأى و انديشه و تفكر ، به تعجيل ، خويشتن را بر مى انگيزند و به هيچ عنوان زيانى را كه به ديگران مى رسانند توجه ندارند و كارى كه قبول اجتماع نبوده انجام دهند ، نيز آنها دل مردم را از اين حركات زشت و ناپسند و از بيان و گفته خويش خواهند شكست و چون دلى شكسته شود موجب غضب و خشم خداى يكتا گردد و در روز حشر آتش دوزخ بر او امان ندهد و بدامانش سرايت كند .
پس : مگوى سخنى را كه ديگران از آن سخن مى رنجند و مپوى راهى را كه ديگران از آن زيان بينند و نيز شتاب كردن بى انديشه جايز نبوده و دل آزردن است ، چنان كه دل آزردن گناهيست بزرگ و تو اى خردمند اگر سودى از راه آزردن ديگران در پيش دارى از چنين سود بگذر چنان كه خردمندان از نادرستى و شر و گناه دورى جويند .