شريف رضى زنجيره و سند سخنرانيهاى امام ( ع ) را كاملا ياد نكرده است و فقط در چند جا كتابهاى گردآورندگان و راويان سخنان امام ( ع ) را آورده است . آقاى منزوى در فهرست كتابهاى مرحوم مشكوة ( 1 ) به ذكر سى و سه تن از راويان سخنان امام ( ع ) پيش از شريف رضى و نيز چهارده تن از ناقلان سخنان على ( ع ) را پس از شريف رضى تا سدهء دهم هجرى برشمرده است . و نيز استاد گرانقدر آقاى دانش پژوه ( 2 ) در مقدمهء « فرمان مالك اشتر » شارحان كهن « نهج البلاغه » و ترجمه‌هاى فارسى آن را به تفصيل ياد كرده است . و همچنين فهرست ( معارف ، 1 138 ) از گردآورندگان و هم از شارحان به زبانهاى عربى ، فارسى و ترجمه‌هاى آن به فارسى و گجراتى ياد نموده است . و در فهرست سپهسالار ( 113 - 159 ) و در « الذريعة » مرحوم آقا بزرگ تهرانى ( تولد 1255 ه . ف 1348 ه . ) در بارهء شارحان و خود « نهج البلاغه » گفتگو شده است . آقاى سيد عبد الزهراء الحسينى الخطيب در كتاب « مصادر نهج البلاغه و اسانيده » ( 3 ) صد و يك شرح از نهج البلاغه را بر شمرده است . و همين مؤلف در كتاب خود به ذكر و تشريح سى و سه كتاب كه در اطراف « نهج البلاغه » كه به عنوان ، منابع ، استدراك ، دفاع و تقليد از سبك آن نوشته شده است پرداخته است . شمار كارهايى كه در زمينهء « نهج البلاغه » انجام پذيرفته است تا زمان علامهء محدث نورى ( ف 1329 ه . ق ) احصاء شده است بيست و شش اثر بود ( 4 ) .