هدايتى از جانب خدايافتهاند ، و نه از كتابى آشكار ، اگر اين اخابيث وبدترين كفّار در خانههاى خود بنشينند و مردم را گمراه نكنند مردم به سوى ما خواهند آمد ، و ما ايشان را از جانب خدا ورسول خبر خواهيم داد « 1 » .
و به سند معتبر ديگر روايت كرده است از شخصى از اهل مكّه كه روزى سفيان ثورى مرا گفت كه بيا تا برويم بنزد جعفر بن محمّد من با او همراه شدم وقتى رسيديم كه آن حضرت ارادهء سوارى داشت سفيان گفت : يا ابا عبداللَّه ! خبر ده ما را به خطبهاى كه حضرت رسول در مسجد خيف مىخواندند ؟ حضرت فرمود كه : بگذار تا بروم كه كارى در پيش دارم چون مراجعت نمايم نقل آن بكنم . گفت : به حق قرابتى كه با پيغمبر دارى مرا آگاه كن ، به حضرت فرود آمد وسفيان دوات وقلم طلبيد آنچه حضرت مىفرمود او
هامش
( 1 ) - اصول كافى : 1 / 392 / 3 .
مخفى نماند بر اهل بينش كه : حضرت در اين حديث اشاره به خطر دو نفر فرمودند كه سمبل دو جريان وحركت فكرى آن زمان بودند ، ودستگاه خلافت آنها را در مقابل خاندان نبوّت تراشيده بود .
ابو حنيفه : شخصى كه به عنوان فقيه از او تبليغ مىشد وملقّب به امام اعظم گشت .
وسفيان ثورى به عنوان زاهد زمان .
كوتاه سخن آن كه حكومت وقت براى كنار زدن خاندان پيامبر هم از راه ظاهر وهم از راه باطن آن دو نفر و مانند آنها را علم كرده بود .