است كه : « خانهاى كه در آن غنا مىكنند ايمن نيست آن خانه ازنزول بلاهاى دردناك ، و دعا در آن خانه مستجاب نمىشود ، ومَلكْ داخل آن خانه نمىگردد « 1 » » .
ونيز آن حضرت مروى است كه فرمود كه : « مجلس غنا مجلسى است كه خدا نظر رحمت به سوى اهل آن مجلس نمىكند و غنا داخل است در آن آيه كه ( مِنَ النّاسِ ) الايه « 2 » » .
و به سند معتبر از مسعدة بن زياد منقول است كه : در خدمت حضرت صادق بودم ، شخصى عرض نمود ، كه پدر ومادرم فداى تو باد ، من داخل بيت الخلا مىشوم ، وهمسايگان دارم كه ايشان كنيزان دارند كه غنا مىكنند وعُود مىنوازند ، وبسيار من طول مىدهم نشستن را از براى استماع آواز ايشان ، حضرت فرمود كه : « چنين مكن - آن شخص گفت كه : من به پاى خود براى اين نمىروم ، همين شنيدنىاست كه بهگوش خود مىشنوم - حضرت فرمودكه :
- توبه كن مگر نشنيدهاى كه خدا مىفرمايد كه : گوش و چشم ودل از همهء ايشان سؤال خواهند كرد « 3 » - گفت : واللَّه كه گويا هرگز اين آيه را نه از عربى شنيده بودم ، و نه از عجمى ، و بعد
هامش
( 1 ) - كافى : 6 / 433 حديث 15 .
( 2 ) - كافى : 6 / 433 حديث 16 ، لقمان : 6 .
( 3 ) - اسراء : 36 .