اكتفا نمىنمايند ، بلكه مانند بت پرستان در پيش بتان سجده مىكنند ، و هر جا كه مىنشينند ايشان را مدح مىگويند ، وتعريف نموده مىستايند ، بلكه برايشان از قبيل معجزات چيزها مىبندند ، اگر چه اينامر خصوصيّتى به زرّاقيه ندارد ، بلكه اكثر طوايف صوفيّه را اين رسم و عادت بوده ، وملحدان خود در تعريف كردن وشهرت دادن اين جماعت مبالغهء عظيم دارند ، وفى الحقيقة رأس ورئيس ملاحده ايشانند .
وجماعتى از زرّاقيه از براى گرمى بازار خود ايشان را از اكابر اولياء اللَّه مىشمارند ، و بى عقلان را به آن وسيله به دام مىآرند .
و بعضى هستند از زرّاقيه كه از براى آن كه آوازى دارند خوانندگى كردن ، ومطربى نمودن را دوست مىدارند ، و روى به جمع آن فاسقان مىآورند ، و خود را داخل اين طايفه مىپندارند .
وگروهى به واسطهء آن كه از استماع غنا ، وسرود ونغمه سرايىهاى آن قوم محظوظند ، ونفس ايشان مايل به آن عصيان است پيروى نفس وهوا كرده ، در آن مجلس كه اين دكّان داران نابكار ، و خود فروشان مكّار مىباشند ، حاضر مىشوند ، و در سلك ايشان منتظم مىشوند .
و بعضى از براى بازى كردن وبرجستن وچرخ زدن ودرهم غلطيدن ، به اين فرقه متصل مىشوند ، وبرخى به
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى ) — صفحة فضايح الصوفيه 133
مساهمون: محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
صفضايح الصوفيه ١٣٣