و آداب است كه از حضرت امام رضا عليه السلام منقول است و آن سيصد بيت است .
چهل و سيّم : « ترجمهء حديث قصيدهء دعبل خزاعى » است كه در مدح حضرت امام رضا عليه السلام گفته است ، و آن پانصد بيت است .
چهل و چهارم : « ترجمهء حديث ستة أشياء » و آن مشتمل است بر ذكر شش چيز كه بنده در آنها دخلى ندارد ، و آن صد بيت است .
چهل و پنجم : « انشائى » است كه در وقت مراجعت از كربلاى معلّى و نجف اشرف در باب اشتياق به آن مكان شريف نموده است ، و آن سيصد بيت است .
چهل و ششم : « مناجات » و آن صد بيت است .
چهل و هفتم : « صواعق اليهود » كه مشتمل است بر ذكر چگونگى جزيهء يهود ، و آن صد و پنجاه بيت است .
چهل و هشتم : « جواب سؤالهاى متفرقه » و آن مشتمل است بر جواب از سؤالهايى كه مردم از او نمودهاند ، و جواب مسألهاى چند كه بسيار ضرور مىشود در آنجا مذكور است ، و آن پنج هزار بيت است .
چهل و نهم : « حق اليقين » است ، و آن مشتمل است بر اصول دين ، و آن سى و يكهزار بيت است ، و آخر تصنيفات آن مرحوم مغفور است ، اسكنه اللّه بحبوح الجنان ، و عدد ابيات جميع آنچه مذكور شد از عربى و فارسى چهارده لك و دو هزار و هفتصد بيت مىشود ، و هر لك عبارت از صد هزار بيت است ، و هرگاه بر سن آن مرحوم كه هفتاد و سه سال بى « 1 » زياد و كم است
هامش
( 1 ) بدون : « الف ، ب » .