حواشى ملا صالح مازندرانى ، 330 برگ [ فهرست الهيات مشهد : 3 / 954 ] .
1001 . مشهد ، گوهرشاد : 699 ، روضه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، مصحح و با حواشى « م ب سلمه اللَّه » [ فهرست گوهرشاد : 2 / 807 ] .
1002 . تهران ، دانشكدهء الهيات : 743 د ، اصول ( كتاب الإيمان و الكفر ) ، از آخر افتادگى دارد ، نسخ ، بدون نام كاتب ، سده 10 و 11 ق ، رسالهء سوم مجموعه ، « 57 پ - 80 پ » 24 برگ [ فهرست الهيات تهران : 1 / 378 و 634 ] .
1003 . مشهد ، مدرسهء نواب : 105 ، اصول ( جزء دوم كتاب الحجة ) ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، تصحيح و مقابله شده ، با نشانه بلاغ و حواشى لغوى [ فهرست دو كتابخانهء مشهد : 493 ] .
1004 . مشهد ، مدرسهء نواب : 108 ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق [ فهرست دو كتابخانهء مشهد :
493 ] .
1005 . مشهد ، مدرسهء نواب : 114 ، اصول تا باب الجلوس از كتاب العشرة ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، تصحيح شده ، با حواشى لغوى [ فهرست دو كتابخانهء مشهد : 493 ] .
1006 . مشهد ، مدرسهء نواب : 42 ، اصول تا كتاب العشرة ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، تصحيح شده ، داراى حواشى لغوى و غيره ، 359 برگ ، سابقه : مشهد ، مدرسهء فاضليه : 52 [ فهرست دو كتابخانهء مشهد : 492 ؛ فهرست مدرسهء فاضليه : 75 ] .
1007 . مشهد ، مدرسهء نواب : 44 ، اصول و روضه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، تصحيح شده ، حواشى از ملا صالح و ملا خليل ، با نشانه بلاغ و اجازه از مجلسى ، 373 برگ ، سابقه : مشهد ، مدرسهء فاضليه : 54 [ فهرست دو كتابخانهء مشهد : 492 ؛ فهرست مدرسهء فاضليه : 75 ] .
1008 . تهران ، مدرسهء مروى : 222 ، اصول از باب كراهية التوقيت تا كتاب الدعاء ، بدون نام كاتب ، نسخه را على بن حسن حسينى نجفى از آل عياش با نسخهء ملا حيدر على مقابله نموده است ، قرن 11 ق [ فهرست مدرسهء مروى : 203 ] .
1009 . تبريز ، سيد محمد على قاضى طباطبايى : بدون شماره ، فروع از جهاد تا آخر روضه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، تصحيح شده [ نشريهء نسخههاى خطى : 7 / 517 ] .
1010 . آران و بيدگل ، امامزاده هلال بن محمد : 59 ، اصول تا كتاب فضل القرآن ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق [ مجلهء وقف ميراث جاويدان : 3 / 64 ] .
1011 . اصفهان ، عمومى اصفهان : 2830 ، فروع و روضه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن 11 ق ، 488 برگ
كافى پژوهى در عرصه نسخه هاى خطى ( فارسى ) — صفحة 472
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص٤٧٢