آفريدگارا ! اگر مردم روى زمين ، از عزّت و عظمت تو چنان كه ما آگاهيم ، آگاه باشند ، هيچ خوردنى و آشاميدنىاى براى آنها گوارا نخواهد بود و در بستر ، آرام نمىگيرند و سر به صحرا مىگذارند . « 1 »
در مورد رابطهء معرفت با خوف ، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه مىفرمايد :
رأس الحكمة مخافة اللَّه ؛ « 2 » سرآغاز حكمت ، ترس از خداست .
و . خائفان
در اين بخش ، تمركز نويسنده روى آيات قرآن ، دربارهء مقام و جايگاه خائف بوده و پس از بيان آيات ، به ديدگاه مفسّران دربارهء تفسير اين آيه ، اشاره نموده است . برخى از اين آيات عبارتاند از :
« وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى »
« 3 »
اين آيه ، نشان از جايگاه و عظمت خائف از خداست . در آيهء ديگر خداوند مىفرمايد :
« مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ . . .
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ »
. « 4 »
منظور از خشيت به غيب ، ترس از خداست ، در حالى كه آن عذاب را به چشم خود نديدهاند . « 5 » در آيهء ديگر مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغة ، ج 1 ، ص 348 .
( 2 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 272 .
( 3 ) . سورهء نازعات ، آيهء 40 .
( 4 ) . سورهء قاف ، آيهء 33 - 35 .
( 5 ) . الميزان ، ج 12 ، ص 561 .