باب الهاء
هادي بن محمّد صالح المازندراني « 1 » معروف به « آقا هادى »
عالم فاضل مقدس جليل ، صاحب ترجمهء قرآن و شرح كافيه و غيرها . و او مردى ظريف و حسن الجواب بود . والدهاش عالمهء جليلهء معظمه آمنه بيگم دختر مولانا محمد تقى مجلسى رحمه اللّه بوده و در ترجمهء محمد صالح اشاره به علم اين عالمه گرديد . و در بعض مجاميع از ترجمهء او بر قرآن مجيد نقل كرده كه در ذيل آيهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ نوشته به اين عبارت : مترجم گويد كه ، هركه مرا شناسد شناسد و هركه مرا نمىشناسد بگويم تا بشناسد : منم هادى بن محمد صالح مازندرانى كه هر دو چشمم كور و هر دو گوشم كر باد كه اگر دروغ گويم . شبى از شبهاى گذشته ايام جوانى در خواب ديدم كه به عمارت رفيعى كه در آن قبر و صندوقى بود و مرد پيرى نشسته بود و برادر اعز ارجمندم مولانا عبد الباقى كتاب بزرگى در دست داشت و مىخواند با فصاحت و بلاغت قرآنى ، اما قرآنى نبود ، پس گفتم : اين چه كتابى است ؟ آن مرد پير گفت كه ، اين مصحف على بن أبى طالب عليه السلام است . پس من مصحف را گشودم اتفاقا در صفحهء دست راست آيهء كريمهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ بود و سطرهاى طولانى داشت دو سطر از آن در وصف خانوادهء رسالت بود بيدار شدم از آن كلمات هيچ