ابن عنبه و ديگران ، قبر قاسم بن عباس را در « شوشى » ، يكى از قراى كوفه مىدانند كه به فضل ، مشهور و معروف است . « 1 » اما ياقوت حموى و صاحب مراصد الاطلاع ، تحت مادّه « شوشه » ، قبر مذكور را براى قاسم بن موسى ( ع ) بن جعفر ( ع ) مىدانند « 2 » و به طور يقين ، قاسم بن موسى ( ع ) در حله است و ميان وى و فرزند عباس بن موسى ( ع ) ، خلط و اشتباه صورت گرفته كه صاحب مراقد المعارف ، به اين اشتباه ، اشاره نموده است . « 3 »
سيد جعفر يمانى پس از ذكر نام قاسم بن عباس بن موسى ( ع ) ، مىنويسد : « وى مخفيانه مىزيست و در حالى كه نسب شريف خود را مخفى مىكرد ، وارد ناحيهاى در سورى شد . او با زراعت و سبزى كارى ، زندگانى مىكرد و نسب او را كس ندانست » . « 4 »
اما برخى ، داستان مخفيانه زيستن وى را چنين ياد مىكنند :
عباس بن موسى ( ع ) از همسر خود ، « ندام » ، داراى فرزند پسرى گرديد كه او را قاسم ناميده بود . اما ناامنى و ترس قاسم از دشمن ، طورى بود كه وى ، مخفيانه و ناشناس در سرزمين « شوش » ، زندگى مىكرد و براى تأمين زندگى خود ، سبزىكارى و كشاورزى داشت و بدون اينكه كسى او را بشناسد ، از اين ناحيه پولى به دست مىآورد و به زندگى خود ادامه مىداد .
هامش
( 1 ) . مشاهدالعتره الطاهره ، ج 5 ، ص 120 ؛ اختران تابناك ، شيخ ذبيحالله محلاتى ، ج 1 ، ص 571 ؛ تحفهالازهار ، ابن شدقم حسينى مدنى ، ج 3 ، ص 322 ؛ الاصيلى ، ص 180 ؛ عمدهالطالب ، ص 260 .
( 2 ) . معجم البلدان ج 3 ، ص 372 ؛ مراصدالاطلاع ، صج 2 ، ص 819 .
( 3 ) . مراقد المعارف ، علامه محمد حرزالدين ، ج 2 ، ص 190 و 194 .
( 4 ) . النفحهالعنبريه ، ص 88 .