دروغ مىبندد ! پس او نزد خداوند ، جعفر كذاب و افترا زننده به خداوند و مدّعى امرى است كه اهل آن نيست . همچنين او مخالف پدرش و حاسد برادرش است . . . » « 1 »
وى پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) ، اقداماتى انجام داد كه در شأن او نبود ، كه از جمله ، اين موارد است :
- درخواست خواندن نماز بر پيكر پاك امام عسكرى ( ع ) كه خواست از اين طريق ، خود را امام بعدى ، معرفى كند ؛
- ادعاى امامت و جانشينى و تقاضا از « عبيدالله بن يحيى بن خاقان » كه حكومت ، اين مقام را براى وى ، به رسميت بشناسد ؛
- ادعاى ارث و تصاحب اموال صاحبالامر ( عج ) .
- تحريك حكومت براى دستگيرى امام مهدى ( عج ) . « 2 »
توبه جعفر
در تاريخ يا در سخنان اهلبيت ( عليهم السلام ) ، چيزى در اين زمينه ، وارد نشده است . فقط « على علوى عمرى » در « المجدى فى الانساب » ، مىنويسد :
قولى هست كه او قبل از پدرش ، برگشت و توبه كرد . ولى پس از شهادت برادرش ، امام حسن ، چون گمان مىكرد فرزندى ندارد ، ادعاى امامت بعد از برادرش را كرد و به كذاب معروف شد . « 3 »
هامش
( 1 ) . اكمال الدين ، ص 219 ؛ اثبات الهدى ، حر عاملى ، ج 1 ، ص 275 .
( 2 ) . تاريخ عصر غيبت ، صص 262 - 264 .
( 3 ) . المجدى ، ص 130 .