توفّى قدّس سرّه يوم الثلاثاء الثامن والعشرون من رجب سنة 1337 ق . « 1 »
حاج ميرزا حسن خان جابرى در وفاتش چنين گفته است : « 2 »
وارث علم و تن و جان نبى ، آيت حق * كاظم آن فقه مسلّم كه چو او كس نشنيد
تا كه بُد سايه آن مهر درخشان بر سر * پايه عزّت اسلام به خورشيد رسيد
ناگه از چشمِ بدِ دهر و كمانِ كجِ چرخ * راست شد تير اجل ، قلب شريعت بدريد
انس و جن خاك به سر ، چاك زده جامه صبر * آسمان از جگر خويش بسى خون باريد
بهر آن سبط نبى هر كسى از نيّت صاف * خدمتى كرد و به ميزان عمل اجر بديد
« جابرى » ملهم حق گشت و به رضوان بنوشت : * « آمده كاظم اعلم بجنان مژده دهيد »
جابرى مادّه تاريخى نيز به عربى سروده است :
فاض دمعي وسألت الركب عنه : * أي عام موته طاب ثراه ؟
الهم القلب من العرش العظيم : * « اسكن الكاظم في مأوي الإله »
و نيز در وفات او گفته اند :
ومذ كاظم الغيظ نال النعيما * وحاز مقاماً و فضلًا كريما
وجاور ربّاً غفوراً رحيماً * فأرّخ لقد فاز فوزاً عظيما
هامش
( 1 ) . نقباء البشر ج 5 ص 72 - 71 .
( 2 ) . گوهر شب چراغ ، نسخه خطى .