اصفهانى « 1 » 6 . آية الله حاج سيد احمد خوانسارى ، « 2 » 7 . ملا احمد عماد الواعظين 8 . سيد اسد الله صدر الإسلام ميردامادى « 3 » 9 . ميرزا اسد الله حجت همدانى « 4 » 10 . ميرزا محمد باقر فقيه ايمانى « 5 » 11 . سيد محمد باقر تويسركانى « 6 » 12 . شيخ محمد باقر كلباسى « 7 » 13 . ميرزا محمد باقر شهيدى علوى « 8 » 14 . آية الله سيّد محمّد تقى موسوى احمدآبادى « 9 » 15 . سيد محمد تقى مصطفوى فروشانى « 10 » 16 . سيد محمد جعفر محقق چهارسوقى « 11 » 17 . آية الله سيد جمال الدين گلپايگانى « 12 » 18 . علامه جلال الدين همائى « 13 » 19 . شيخ جلال
هامش
( 1 ) . آثار الحجة ج 1 ص 38 .
( 2 ) . آثار الحجة ج 2 ص 240 .
( 3 ) . لطائف غيبيه مقدمه ص 34 .
( 4 ) . گنجينه دانشمندان ج 7 ص 405 . عالم جليل و فاضل كامل و فقيه محقّق . پس از فراگرفتن مقدّمات علوم نزد پدرش ميرزا محمد جولانى كه از اعاظم مجتهدين همدان بود به اصفهان رفت و از محضر آقا سيد ابوالقاسم دهكردى و آخوند گزى بهره برده و از دو استاد مزبور اجازه اجتهاد دريافت كرد . اجازه آخوند گزى به او مورخ 12 رجب 1336 ق مى باشد . وى ساليانى نيز در نجف اشرف تحصيل كرده و از آقا ضياء الدين عراقى اجازه اجتهاد دريافت كرد . پس از بازگشت به همدان در محله جولان ساكن شد و به اقامه جماعت و تدريس فقه و اصول پرداخت . آية الله احمد صابرى همدانى بخشى از مكاسب را نزد او خوانده است . تاريخ مفصل همدان ج 2 ص 204 - 202 .
( 5 ) . مقدمه مطلع الانوار ميرزا محمد باقر فقيه ايمانى ، به قلم فرزندش شيخ مهدى فقيه ايمانى .
( 6 ) . بزم قدسيان ص 60 .
( 7 ) . خاندان كلباسى ص 200
( 8 ) . رساله شرح حال آخوند گزى ، نسخه خطى .
( 9 ) . نقباء البشر ج 1 ص 258 .
( 10 ) . خمينى شهر ص 187 .
( 11 ) . بوستان فضيلت ص 267 .
( 12 ) . اعيان الشيعة ج 4 ص 206 .
( 13 ) . زندگى نامه و خدمات علمى و فرهنگى استاد جلال الدين همائى ص 49 .