كرده ، « 1 » و از استاد اخير و علامه ميرزا محمد هاشم چهارسوقى اجازه اجتهاد داشت .
رساله عمليه و رساله استدلالى وى در نماز شب چاپ شده و در هريك از طهارت و صلاة و نكاح و تجارت هم تأليفى استدلالى دارد . مسجدى هم در محله دروازه نو اصفهان تأسيس كرده است . « 2 » كتابى نيز در فنّ اصول فقه داشته ، « 3 » موسوم به « لوامع الأصول » كه نسخه خطى آن نزد اعقاب مصنّف موجود است .
رساله نماز شب او نيز « مشكاة المتهجّدين وضياء المتعبّدين » نام دارد كه در سال 1315 ق در 167 صفحه جيبى چاپ شده است .
ميرزا عبد الجواد در شب سه شنبه بيستم شوّال 1323 ق در اصفهان وفات يافت و پيش از وقت كراراً وفات خود را خبر داده و با بعضى از دوستان خود كه درصدد مسافرت بودهاند مراسم توديع را معمول داشته بود . كراماتى به او منسوب است . « 4 »
فرزندش : حاج ميرزا بهاء الدين فاضل نورى به نوشته صاحب « ريحانة الأدب » : از اكابر علماى جامع معقول و منقول بوده و در اخلاق فاضله طاق ، و در مسجد محلّه دروازه نو اصفهان كه از آثار خيريّه باقيه دينيّه والد معظّمش بوده اقامه جماعت مى نموده . تمامى اوقات شريفه او در تصفيه باطن و تهذيب اخلاق مصروف مى شده و مسلك سير و سلوك را سالك و در فنون شعرى نيز ماهر بوده و « فاضل » تخلّص مى نموده است . به نوشته مرحوم همايى : وى مدّت 14 سال در اصفهان نزد آخوند ملا محمّد كاشانى و اساتيد ديگر و مدّت چهار سال در عتبات عاليات تحصيل كرده و سرمايه علمى و ادبى اندوخته بود . وفات او در شب پنجشنبه 20 جمادى الاولى 1343 ق رخ داده و در كنار پدر خويش در تكيه بابا ركن الدين مدفون گرديد .
هامش
( 1 ) . خاندان كلباسى ص 144 .
( 2 ) . ريحانة الادب ج 6 ص 260 .
( 3 ) . تاريخ اصفهان ( فصل تكايا و مقابر ) ص 66 .
( 4 ) . ريحانة الادب ج 6 ص 260 .