علناً مخالفت نداشت ، لكن با نظر ترديد و شك به آن نگاه مىكرد ، به خصوص كه عدهاى از هواداران آن را مىشناخت و همبستگى آنها را به انگليسىها مىدانست و يكى دو نفر از آنان را نيز مرتد مىدانست .
با دستگاه ظل السلطان حاكم مطلق العنان اصفهان سخت مخالف بود ، اگرچه چند تن از كارگزاران دستگاه حكومتى از مريدان او بودند . وى زندگى بسيار سادهاى داشت و هزينه آن از محلّ جزئى اجارهاى بود كه از يك آسياى آبى در نجفآباد و يكى دو باب دكان در ميدان كهنه داشت و آنها را از محل ارث پدرى خود در كرمان خريده بود . او نسبت به جميع علما به نظر احترام مىنگريست و به خصوص با سه نفر از آنان بيشتر مأنوس بود كه عبارتند از : جهانگيرخان قشقائى ( م : 1328 رمضان ) ، آخوند گزى ( م : 1339 ذى الحجه ) و آقا شيخ مرتضى ريزى ( م : 1329 رمضان ) .
در محله گلبهار كه محل سكونت مرحوم آخوند كرمانى بود دو مسجد يكى كوچك و ديگرى متوسط از عهد صفوى باقى بود كه سال ها خراب و مهجور مانده بود . مرحوم آخوند از نظر مجاورت با آن دو مسجد وظيفه شرعى خود دانست كه آنها را تعمير و آباد گرداند . مسجد كوچك جنب خانه خود را در سال 1305 ق تعمير و قابل استفاده كرده و به نام مسجد نور ناميد و جهت آبادانى آن ، محل قضاوت خود را در آنجا قرار
فيض نجف ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٢٣٦