تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧

70 : محمد رضا تبريزى نجفى

( . . . - 1208 ق ) آخوند ملا محمد رضا تبريزى نجفى ، فرزند ملا عبد المطلب و متخلص به « شفا » ، در تبريز زاده شد . از محضر دانشوران سترگ عتبات عاليات بمانند : شيخ محمد مهدى فتونى ، آقا محمد باقر هزار جريبى و آقا محمد باقر بهبهانى فارغ التحصيل شد و به تبريز مراجعت فرمود . پس از چندى رهسپار مشهد شد و از آن‌جا به شيراز كوچيد . وى در شيراز مهمان عبد الرزاق دنبلى و برادران او بود . در شيراز شهرتى به دست آورد و نزد كريم خان زند تقربى حاصل كرد و منصب خطير قاضى عسگرى از سوى پادشاه زند به او تفويض شد . با سستى پايه‌هاى حكومت زنديه به عتبات عاليات و سپس كردستان و قراباغ رفت و در قراباغ سكونت اختيار نمود . نامبرده در خطابه و فن بيان زبان‌زد خاص و عام بود . تسلط بىمانندى بر ادب عرب داشت و در سرودن شعر به زبان عربى و فارسى چيره بود . هفت قلم را به نيكويى مىنوشت و بسيار خوش مشرب و خوش محضر و خوش سخن بود . سال 1208 ق در تهران درگذشت و ملا صدر الدين محمد را از خود به يادگار گذاشت كه در همين كتاب ترجمه شد .