از 1982 كه تشكيل گرديد درزمان جنگ كمك هاى مناسبى به ايران كرد و تا پايان جنگ تحت تاثير ايران بود اما عمده فعاليت اين گروه برعكس گروه قبلى كه عنوان گرديد پس از جنگ ايران وعراق در 1980 بود اين گروه پس از سقوط رژيم بعث كاركرد خود را تغيير داد و با حذف عنوان انقلابى از اسم خود به نظام حزبى راه يافت . گروههاى معارض بالاخص دو گروه مورد نظر از مهم ترين عواملى است كه روابط طرفين راتغيير داده است اين گروهها كه مى توان عنوان داشت طى سالهاى مختلف تاثيرات متفاوتى داشتند مجاهدين خلق گروهى بودكه طى جنگ مهم ترين گروه بود كه وجود اين گروه وحمايت اين گروه از سوى عراق عاملى بود كه شديدا روابط را متشنج مى ساخت اما گروه ديگر يعنى مجلس اعلا نيز هرچند ديدگاه ومواضعى درجهت سياستهاى ايران ايفاى نقش مى كرد اماپس از رژيم صدام بود كه گروهى موثر شد اما با توجه به نكات عنوان شده دو گروه مورد بحث در زمان هاى مختلف به عنوان مثال در زمان جنگ تحميلى اين گروه مجلس اعلا بودكه روابط را متشتج مى كرد وكاركرد خود رابه عنوان گروهى معارض اجرا مى كرد و با توجه به نظام كنونى عراق و پس از صدام حسين اين مجلس اعلا است كه با تغيير كاركرد و با راه يافتن به نظام حزبى در ين جهت گام بر مى دارد كه روابط دوستانه گردد . اين گروه در انتخابات اكتبر 2005 درمورد قانون اساسى ودسامبر 2005 كه مربوط به كرسى هاى مجلس بود و همينطور انتخابات 2010 توانست اكثريت آرا را به دست آورد و اين نشان داد كه به كار گيرى گروههاى معارض كه در مواقعى سطح روابط را مشخص مى كردند و در مواقعى تابعى از سياست هاى كشورهاى متخاصم با كشور خود بودند نقشى مهم در روابط طرفين داشتندكه روابط دو كشور را گاهى در جهت واگرايى و گاهى در جهت همگرايى دو كشور سوق داده است .
1475 . نقش گروههاى معارض در روابط عراق و جمهورى اسلامى ايران ( 1357 - 80 )
سيروسبرنا بلداجى
استاد راهنما : حبيب الله ابوالحسن شيرازى
استاد مشاور : محمد رضا مجيدى
دانشكده علوم سياسى ، دانشگاه آزاد اسلامى واحد تهران مركزى ، 1381 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : هدف پژوهش تحليل تاثير روابط عراق و ايران بر شكل گيرى ، فعاليتها و سياستهاى گروههاى معارض دو كشور و تبيين نقش و درجه تاثيرگذارى اين گروهها بر روابط دو جانبه ، براساس اثبات اين فرضيه كه گروههاى معارض در روابط دو كشور " نقش ابزارى " دارند دامنه تحقيق اين پژوهش ، روابط دو جانبه و گروههاى معارض ايرانى شامل : سازمان مجاهدين خلق ، حزب دموكرات ، كومله و گروههاى معارض اسلامى عراق شامل : حزب الدعوه ، مجلس اعلا ، سازمان عمل اسلامى مى باشد و تبيين جامعه شناختى روند تطور اين گروهها و نقش معارضين در قياس با ساير متغييرهاى تاثيرگذار بر روابط دو جانبه از وجوه ديگر اين پژوهش مى باشد روش اين تحقيق ، كتابخانه اى - ميدانى مى باشد كه با استفاده از منابع " اسنادى - كتابخانه اى " و از طريق مشاهده و مصاحبه با رهبران و كارشناسان برجسته گروههاى معارض ، بويژه معارضين اسلامى عراق ، بت رهيافت " تحليل محتوا " انجام شده است مواضع اعلانى و سياستهاى اعمالى دو كشور با تاكيد بر نقش گروههاى معارض ، از طريق بررسى نشريات مربوطه و تحليل محتواى مصاحبه با كارشناسان و . . . مورد استفاده قرار گرفته است نتيجه اينكه