359 . بررسى حمله پيشدستانه در سياست خارجى آمريكا با تاكيد بر كشور عراق
بدرى دهقانى ناژوانى
دانشگاه آزاد اسلامى شهرضا ، 1383 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : ندارد .
360 . بررسى حيات سياسى ، اجتماعى و فرهنگى بنى مزيد حله
محسن مومنى
استاد راهنما : سيد اصغر محمودآبادى
استاد مشاور :
دانشگاه اصفهان ، 1383 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : بنى مزيد يكى از شاخه هاى قبيله بنى اسد بود كه سران اين قوم توانستند درابتداى قرن پنجم هجرى يعنى در سال 403 ه . مقارن با حكومت آل بويه در منطقه عراق صاحب امارت شوند و تا سال 545 ه . به حيات سياسى خود ادامه دهند . على بن مزيد اولين امير اين امارت توانست از نزاع هاى داخلى آل بويه براى رسيدن به قدرت در ناحيه بين النهرين استفاده كند . امارت بنى مزيد ، امارتى تابع حكومت آل بويه و بعدها سلجوقيان بود و منطقه قدرت آنان محدود به بين النهرين بود هرچند در زمان هايى توانستند حوزه قدرت شان را افزايش دهند . سيف الدوله صدقه بزرگترين امير بنى مزيد ، توانست با استفاده از فرصت ايجاد شده از نزاع هاى جانشينى بعد از مرگ سلطان ملكشاه سلجوقى ، قدرت بنى مزيد را افزايش دهد . او شهر حله را به عنوان پايتخت بنا نمود و شهرهايى مثل بصره ، واسط ، هيت و غيره را متصرف گرديد . امارت بنى مزيد پيرو مذهب تشيع اماميه بودند در اين كار تعصب داشتند . آنان از شيعيان در طول امارت شان احمايت هاى فراوانى كردند و پايتخت بنى مزيد ، پناهگاه فراريان و مغضوبين از دستگاه خلافت عباسى و حكومت مركزى بود . رابطه امارت بنى مزيد با آل بويه ، خلافت عباسى وبعدها سلجوقيان ، متغير و بى ثبات بود و سلجوقيان و آل بويه از اين امارت شيعه براى مهار قدرت خليفه عباسى و از سوى ديگر سركوب قبايل غارتگر عراق چون ، بنى خفاجه استفاده مى كردند . در اواسط قرن ششم هجرى از يك سو به دليل افزايش قدرت خلفاى عباسى و از سوى ديگر كاهش قدرت سلجوقيان در عراق كه حامى بنى مزيد بودند ، قدرت بنى مزيد در سراشيب سقوط افتاد . تأثير فرهنگى بنى مزيد بيشتر از تاثير سياسى آن بود به دليل حمايت از شعرا و پرورش بزرگانى كه در تاريخ تشيع و اسلام بعدها تأثير گذار شدند مانند : علامه حلى و ابن علقمى .
361 . بررسى حيات فكرى معتزله در قرن چهارم هجرى
على فتح قبادپور جهان اباد
استاد راهنما : حسين مفتخرى
استاد مشاور : على محمد مولوى
دانشگاه تربيت معلم تهران ، 1384 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : از نيمه دوم قرن اول هجرى به بعد فرق و مذاهب مختلف كلامى شروع به نشو و نما كردند . فرقه معتزله نيز توسط و اصل بن عطاء پايه گذارى شد و برخى موسس اصلى معتزله را عمر و بن عبيد مى دانند . اين فرقه در عهد عباسى و به خصوص در ايام خلافت سه تن از خلفاى عباسى به صورت جدى مورد حمايت قرار گرفت . و دوره