اين مقاله با بهكارگرفتن روش تاريخىتحليلى ، بررسى نكات اصلى اختلافهاى حكومت ايرانى ( اواخر صفويه تا سقوط افشاريه ) با عثمانى ، جايگاه حكومت محلى بابان در جنگهاى دوكشور و بازتاب اين روابط در داخل خاندان بابان را مورد مطالعه قرارمىدهد ، و نيز بررسى ميزان مشاركت بابانها در اجراى برنامههاى سياسى دولت افشار و عثمانى مورد بحث قرار مىگيرد . در نهايت به اين نتيجه رسيده كه امارت بابان در دوره اواخر صفويه تا سقوط افشاريه نقش برجسته در يورشهاى نظامى هردو كشور داشت . و جنگهاى دراز مدت منطقه درتوجيه مناسباتشان نقش داشت . در زمان قرارداد روسيه وعثمانى بر سر تقسيم خاك ايران و قرارداد شاه طهماسب با عثمانىها ، بابانها در برابر توافقشان با عثمانى دو بار توانستند تمام ايالت اردلان صفويهرا وحاكميت سنندج را به عهده بگيرند .
كليد واژه : روابط ايرانعثمانى ، افشاريه ، بابان ، اردلان .
چكيده مقالات اولين همايش بين المللى ميراث مشترك ايران و عراق ( فارسى ) — صفحه 378
پدیدآورندگان: دبيرخانه همايش بين المللى ميراث مشترك ايران و عراق
ص۳۷۸