1304 ش ( سلخ شعبان 1342 ق ) در اصفهان متولّد شد .
تحصيلات مقدماتى را در اصفهان نزد سيّد نور الله قاضى عسكر و شيخ محمّد تقى نجفى قمشهاى آغاز كرد . سپس به نجف اشرف عزيمت نمود ، و در درس علماى اعلام : شيخ محمّد على مدرّس افغانى ، ميرزا على آقا فلسفى ، سيّد اسد الله مدنى شهيد و شيخ محمّدتقى آل راضى حضور يافت ، و سطوح عاليه را تكميل نمود .
آنگاه در درس خارج آيات عظام : حاج سيد ابو القاسم خويى ، سيد محسن حكيم ، سيد محمود شاهرودى ، امام خمينى ، و سيد حسين حمامى حاضر شد .
در اين سالها ايشان در كنار تحصيل ، به تدريس رسائل ، مكاسب و كفايتين براى طلاب و فضلاى نجف مشغول بود .
در سال 1395 ق پس از تيره شدن روابط دولتهاى عراق و ايران ، از سوى دولت عراق ، به همراه ساير ايرانيان مقيم عراق ، از آن كشور مهاجرت كرد ، و به زادگاه خود اصفهان بازگشت و به تدريس ، اقامه نماز جماعت و ارشاد و راهنمايى مردم اهتمام ورزيد . وى داراى خلقى خوش و رويى گشاده بود . در رسيدگى به حال طلاب و نيازمندان كوشا بود و مانند پدرى مهربان با مردم برخورد مى نمود . طلاب نجف اشرف و نيز مردم اصفهان خاطرات شيرينى از همراهى و همدلى و
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 574
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٥٧٤