وى در سال 1368 ق در سال هايى كه دولت دين را وسيله پيشرفت مقاصد سياسى خود قرار داده بود ، به اغواى دكتر سيد حسن امامى امام جمعه تهران ، به امامت جمعه اصفهان منصوب گرديد ، ولى وى از روى كمال دين دارى ، حتى المقدور از جاده مستقيم راستى و صداقت خارج نشد . وى عالمى خليق و مهربان و كوشا در رفع حوائج مردم و كمك به ضعفا و ستمديدگان بود .
اين عالم خدوم در شب چهار شنبه 15 ذى القعده 1395 ق وفات كرد و در بقعه علامه مجلسى در ايوانچه پايين پا پشت سر ملا محمد صالح مازندرانى و قرينه قبر ملا محمد على استرآبادى مدفون گرديد . « 1 »
به سال رحلت او صادقانه كيوان گفت : * امام جمعه نيكو خصال خيرانديش
علامه جلال الدين همائى نيز در وفاتش چنين سروده است :
از دار فنا امام جمعه * چون گشت روان به سوى مينو
مى جست سنا به سال شمسى * تاريخ براى رحلت او
سر زد چو ز جمعه گشت تاريخ * قد غاب إمامنا الهمام
هامش
( 1 ) . زندگى نامه علامه مجلسى ج 2 ص 354 - 353 و ج 1 ص 317 .