هفتاد و پنج سال دانسته ، و اتّفاقاً در همان سال هم وفات نموده است . وفاتش : 1302 .
فرزندش ، حاج ملا عبد الله معروف به حاجى آقا هرندى ، امام جمعه هرند مىباشد و فرزند او حاجى آقا شمس الدين است از اهل علم و ساكن در اصفهان و مجاز از مرحوم آخوند گزى و آقاى دهكردى » .
در تكميل نوشته مرحوم ملا عباس نحوى بايد اضافه كرد كه آقا محمد هرندى فرزند آقا محمد على بن ملا مهدى هرندى از علماى بزرگ زمان بوده است .
كنت دو گوبينو او را شاگرد ميرزا ابو القاسم مدرّس ذكر كرده و مى نويسد : در فلسفه و كلام و فقه صاحب نظر بوده و بيشتر به رياضيات توجه داشته و داراى كتابى در فقه بوده است .
شاگردش شيخ محمد مهدى رازى در كتاب « مشكاة المسائل » مى نويسد :
« كان عالماً عاملًا فاضلًا كاملًا باذلًا زاهداً تقياً نقياً فقيهاً عادلًا ثقة ثقة وجيهاً متهجداً قانعاً محققاً مدققاً ماهراً فى جميع العلوم كالفقه والتفسير والأصول والحديث والعربية والأدبية والرياضية والنجومية والجفرية فى الجملة . له تأليفات عديدة رشيقة . قرأنا عليه اللمعة الدمشقية وقوانين الأصول والقناديل فى الفقه ، وهو من مؤلفاته » . « 1 »
اين عالم فرزانه تأليفات ارزشمندى از خود برجاى نهاده كه عبارتند از :
1 . قناديل العسجدات فى أحكام القضاء والشهادات ، در دو جلد .
2 . حاشيه بر البهجة المرضية سيوطى . 3 . حاشيه بر حاشيه ملا عبد الله . « 2 »
4 . رساله در عموم قدرة الله تعالى كه آن را در ايام تلمّذ نزد ميرزا ابو القاسم مدرّس در ردّ شبهه سيد يوسف مازندرانى تأليف كرده است .
هامش
( 1 ) . معجم اعلام الشيعة ص 410 .
( 2 ) . فهرست كتابخانه مدرسه صدر اصفهان ج 2 ص 466 ، فهرست كتابخانه گوهرشاد ج 5 ص 171 .