1 . محدّث كبير سيد نعمة الله جزائرى . « 1 »
2 . محمد قاسم طسوجى تبريزى . « 2 »
3 . محمد داود طسوجى . « 3 »
4 . محمد صفى اردبيلى . « 4 »
5 . مولانا محمد . « 5 »
6 . ملك على بن حاجى بهزاد ايزدخواستى . « 6 »
هامش
( 1 ) . سيد عبد الله بن نور الدين بن سيد نعمة الله جزائرى در الإجازة الكبيرة مى نويسد : « الأمير اسماعيل بن الأمير محمّد باقر بن الأمير اسماعيل الحسينى الخاتونآبادى . كان عالماً ذكياً محمود السيرة ، صالحاً ، ورعاً ، رأيته باصبهان . وكان والدى من تلامذة أبيه ، وجدّى من تلامذة جدّه ، استفدت منه كثيراً . توفى عشر الستين هو وأخوه السيّد محمّد » .
( 2 ) . قابل مع السيد اسماعيل الحسينى الخاتون آبادى نسخة من كتاب تهذيب الأحكام للشيخ الطوسى ، فأجازه الخاتون آبادى رواية فى آخر كتاب المزار منه . كما أنه أجازه المولى محمد باقر المجلسى فى آخر الجزء الأول منه بتاريخ آخر شهر جمادى الأولى سنة 1106 . وقد قرأ على الشيخ احمد بن الحسن الحرّ العاملى شطراً من الأحاديث الشريفة ، فأجازه رواية فى نسخة من كتاب تهذيب الأحكام وقال فيها : و بعد ، فقد استجازنى الأخ الجليل الآخذ بالحظّ الوافر من الكمال والتحصيل » . تراجم الرجال ج 2 ص 757 .
( 3 ) . قابل معه نسخة من كتاب من لا يحضره الفقيه ، فأجازه فى سنة 1118 ظاهراً . تراجم الرجال ج 1 ص 100 .
( 4 ) . فهرست مرعشى ج 21 ص 137 . وى كتاب شفا را در سال 1095 ق كتابت كرده و آن را نزد خاتون آبادى خوانده است .
( 5 ) . مير محمد اسماعيل در سال 1061 ق براى مولانا محمد بعد از خواندن كتابى نزد وى نوشته است : « لقد أنهاه البارع اللوذعى والفاضل الألمعى ، العالم الأمجد والكامل الممجّد ، مولانا محمد . . . » . فهرستگان نسخه هاى خطى ج 11 ص 303 .
( 6 ) . وى كتاب من لا يحضره الفقيه را استنساخ كرده و خاتون آبادى در پايان نسخه به وى اجازه نقل روايت داده است .