ميرزا محمد تقى اصفهانى شمس آبادى مشهور به الماسى
« كان من الفضلاء المقدسين والعلماء المترهّبين ، متعبداً زاهداً ناسكاً بكاءً لخوف الله ، دائم الحزن من عذاب الله ، متحرزاً عن عقاب الله .
أقام الجمعة في إصبهان سنين ، و وصل إليهم فيضه حيناً بعد حين . وقبّر في قبر مولانا محمد تقي المجلسي ما بين الخمسين والستين » . « 1 »
شاگردش ميرزا محمد باقر شريف اصفهانى مى نويسد :
« او فاضل عالم با ورع ديندارى بود كه در انزوا و احتياط در فتاوى و زهد از دنيا و كثرت عبادت و بكاء ، گوى سبقت از همگى مى ربود و در فقه و حديث ، مرجع طلبه اهل زمان خود بود ، و به التماس بسيارى از فضلا و اعيان ، در روزهاى جمعه در مسجد جامع جديد عباسى به اقامه نماز جمعه با احتياط ، قدم رنجه مى فرمود ، و در حين قرائت خطبه از نوحه و بكاء لحظه اى ساكن نمى گرديد .
و اين حقير بسيارى از احاديث و رجال را در نزد آن حميده خصال خوانده و گذرانيده ، و قدرى از فروع فقه و غيره را نيز خوانده ، مستفيد گرديده بودم .
والحق بيش از پدر مهربان ، اظهار توجّه مى فرمود ، و اوّل اجازات من در فقه و احاديث و ادعيه ، صادره از آن بزرگوار بود . در سنه 1159 به رحمت الهى و اصل گرديد و بعد از وفات آن جناب ، حوادث بسيار به اهل اصفهان رسيد .
مجملًا مرحمت پناه مزبور به تأليف رساله اى فارسى در رجعت شروع نموده و آن را به بهجة الأولياء موسوم گردانيده و به اتمام رسانيده . مجملًا اجزاء ناتمام آن به خطّ آن استاد عالى مقام به نظر اين حقير رسيد » . « 2 »
هامش
( 1 ) . تتميم امل الآمل ص 82 83 .
( 2 ) . نورالعيون ميرزا محمد باقر شريف اصفهانى ، نسخه خطى .