لكن از بعض مؤمنين مسموع شد كه باب پنجم آن كه در احكام حجّ است نيز على حده تدوين يافته است . « 1 »
اين اثر مورد توجّه عرفا و فقها قرار گرفته است . عارف كامل آقا محمد بيدآبادى مريدان خود را به عمل به آن سفارش مى نموده ، و فقيه بزرگ سيد دلدارعلى نصيرآبادى ( از شاگردان علامه بحرالعلوم و صاحب رياض م : 1235 ق ) شرحى بر باب الصوم و باب الزكاة آن نگاشته است . « 2 »
حكيم متأله حاج ملا على نورى در نامه به ميرزاى قمى مى نويسد : « به خدمت فيض موهبت فخرالمحققين ، ملاذ طلاب اليقين ، قدوة الحكماء الإلهيين ، محيى مراسم العرفاء المتشرّعين الموحّدين ، سندى و سيدى و سيد الجميع ، آقائى آقا محمد بن آقا محمد رفيع [ بيدآبادى ] رفعه الله مع الأئمة الأطهرين شرف اندوز گرديدم ، و ايشان مكرّر به حقير وصيت مى فرمودند كه در زمان غيبت معصوم ، به غير از طريقه احتياط ، راه نجاتى متصوّر نيست ، و به مقتضاى حديقه ملاذ الفقهاء ، المولى الجليل المؤيد المنصور ، مولانا محمد تقى مجلسى ، طاب ثراه وجعل الجنة مثواه ، بايد عمل كرده باشى » . « 3 »
از اين اثر نسخ خطى فراوانى موجود است و در سال 1265 ق در هند چاپ شده است . « 4 » يك نسخه خطى از آن ، مشتمل بر كتاب طهارت تا پايان باب چهارم در احكام روزه ، كه به وسيله عزيز الله بن مولى محمد تقى مجلسى در 3 صفر 1144 ق در بندر مباركه سورت در 187 صفحه كتابت و مقابله شده ، در كتابخانه ابن مسكويه اصفهان موجود است .
هامش
( 1 ) . نجوم السماء ص 62 .
( 2 ) . همان ص 373 .
( 3 ) . قصص العلماء ص 195 .
( 4 ) . الذريعة ج 6 ص 389 .