خنده كن خنده كه پيش لب لعلت ميرم * عشوه كن عشوه كه سرگرم تماشات شوم
ناز كن ناز كه بر چشم سياهت نازم * غمزه كن غمزه كه من واله و شيدات شوم
لطف كن لطف به اين مجلسى سوخته دل * حرف زن حرف كه حيران سراپات شوم
بيشتر ارباب تراجم ، نام پدر مولانا محمد تقى را مقصود على ملقّب به مجلسى نوشته اند ، ولى امضاى او محمد تقى بن مجلسى است .
شيخ حرّ عاملى كه معاصر او بوده ، او را به عنوان محمد تقى بن المجلسى نوشته است و خود در مقدمه روضة المتقين مى نويسد : « محمد تقى بن على الملقّب بالمجلسى » .
درويش محمد بن حسن عاملى نطنزى
جدّ مادرى مولانا محمد تقى : زاهد ربّانى ، ملا درويش محمّد اصفهانى ، فاضلى عامل و مقدّسى كامل ، و از تلامذه افضل المتأخرين وترجمان المتقدّمين ، عالم صمدانى مرحوم شيخ زين الدين عاملى مخاطب به شهيد ثانى ، و والد ماجد او ، مجتهد كامل اوحدى شيخ حسن عاملى است كه فاضل و عارف و مروّج مذهب اثنى عشريه بوده است . « 1 »
شيخ حسن ، عالمى زاهد و عابد و صاحب كرامت ، و از شاگردان فقيه محقّق شيخ نورالدين على بن عبدالعالى كركى بوده و از او اجازه داشته است . « 2 »
مولانا محمد تقى در اجازات خود از جدّ بزرگوار خويش چنين ياد كرده است :
هامش
( 1 ) . مرآت الاحوال جهان نما ج 1 ص 58 .
( 2 ) . مولانا محمدتقى در اجازه به سيد عبد الحسين خاتون آبادى مى نويسد : « إجازاته لجدّي موجودة الآن » . الإجازات لجمع من الأعلام والفقهاء والمحدثين ، ص 275 .