عند الناس - ان تأتوه ، فتؤنّبوه و تعظوه و تقولوا له قولا بليغا ؟ » فقلت له : اذا لا يقبل منّا و لا يطيعنا . . فقال : « فإذا فاهجروه عند ذلك ، و اجتنبوا مجالسته ! » « 1 »
.
( 1 ) امام صادق « ع » - حارث بن مغيرة گويد : شبى ، امام صادق ، در يكى از كوچه هاى مدينه مرا ديد ، گفت : اى حارث ! گفتم : بلى ؛ گفت : « بار گناهان نادانان شما بر دوش علماى شما است » ، و رفت . ( حارث ) گويد :
سپس به نزد او رفتم و اجازه خواستم و گفتم : فدايت شوم چرا گفتى « بار گناهان نادانان شما بر دوش علماى شما است ؟ » ، اين سخن بر من گران آمده است ! گفت : « آرى ! هنگامى كه از مردى چيزى ناخوشايند مىشنويد - يعنى از چيزهايى كه مايهء آزار ما و عيبجويى مردمان مىشود - چه مانعى دارد كه نزد او برويد و او را سرزنش و موعظه كنيد و با او به اندازهء لازم سخن بگوييد ؟ » . گفتم : در اين صورت از ما نمىپذيرد و اطاعت نمىكند .
گفت : « در آن صورت او را رها كنيد و از همنشينى با او دورى ورزيد ! » .
ب - به كارگيرى نيروى بيان و رعايت امور لازم در گفتگو با مردمان ، و توانايى بر دفاع از حق
قرآن
1 - * ( ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ) * . . « 2 »
بخوان به راه پروردگار خود با سخن حكمت آميز و اندرز نيكو .
حديث
هامش
« 1 » « بحار » 100 / 86 - 85 - از كتاب « سرائر » ابن ادريس حلَّى .
« 2 » سورهء نحل ( 16 ) : 125 .