فصل هشتم نه خواجه اى ، و نه برده اى
حديث
1 - الامام الرضا « ع » -
عن عبد الله بن الصّلت ، عن رجل من أهل بلخ قال : كنت مع الرضا « ع » في سفره الى خراسان ، فدعا يوما بمائدة له ، فجمع عليها مواليه من السودان و غيرهم ؛ فقلت : جعلت فداك ! لو عزلت لهؤلاء مائدة ؟
فقال : « مه ! إن الربّ - تبارك و تعالى - واحد ، و الأمّ واحدة ، و الأب واحد ، و الجزاء بالاعمال » . « 1 »
امام رضا « ع » - عبد الله بن صلت گويد : مردى از مردم بلخ گفت : در سفر ( امام ) رضا « ع » به خراسان با او همراه بودم ؛ روزى گفت تا سفره انداختند ، و غلامان سياه و غير سياه خود را به سر سفره دعوت كرد . به او گفتم : فدايت شوم ، آيا بهتر نيست كه اينان بر سر سفره اى جداگانه بنشينند ؟ گفت :
« خاموش ! كه پروردگار همه يكى است ، و مادر يكى ، و پدر يكى ، و پاداش به اعمال است » . 2 الامام الرضا « ع » -
حدّثنا ياسر الخادم قال : لمّا كان بيننا و بين طوس سبعة منازل اعتلّ ابو الحسن « ع » ، فدخلنا طوس و قد اشتدّت به العلَّة ، فبقينا بطوس أياما ؛ فكان المأمون يأتيه في كل يوم مرّتين . فلمّا كان في آخر يومه
هامش
« 1 » « كافى » 8 / 230 .