فصل نخست راستگويى و شايستگى و اخلاص
أ - راستگويى و امانت
قرآن
1 - * ( وَقالَ مُوسى : يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى الله إِلَّا الْحَقَّ ، قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ ، فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ ) * « 1 »
موسى گفت : اى فرعون ! من فرستادهء پروردگار جهانيانم سزاوار من آنكه از جانب خدا جز حق نگويم ، با برهان و نشانه اى از پروردگار شما آمدهام ، پس بنى اسرائيل را با من روانه كن 2 - * ( إِنَّه لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ) * * ( . . وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الأَقاوِيلِ لأَخَذْنا مِنْه بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْه الْوَتِينَ ) * * ( . . وَإِنَّه لَحَقُّ الْيَقِينِ ) * « 2 »
آن ( قرآن ) سخن فرستاده اى بزرگوار است و اگر ( محمد ) بعضى از گفته ها را برما ببندد دست راستش ( قدرتش ) را خواهيم گرفت سپس رگ دل او را خواهيم بريد . . قرآن حق و يقين است
هامش
« 1 » سورهء اعراف ( 7 ) : 105 - 104 .
« 2 » سورهء حاقّه ( 69 ) : 40 و 46 - 44 و 51 .