فصل نخست حقيقت قرآن
قرآن
1 - * ( فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَإِنَّه لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّه لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّه إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ) * « 1 »
سوگند به جايگاهها ( اوجها و حضيضها ) ى ستارگان « 2 »
و اين سوگندى است كه - اگر بدانيد - بزرگ است اين وحى ( كه بر تو خوانديم ) قرآن خجسته و پر سود است در لوح محفوظ جاى داشته و اكنون جز پاكيزگان دست بدان نخواهند زد و آن فرو فرستاده اى از خداوند جهانيان است 2 - * ( وَإِنَّه لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ نَزَلَ بِه الرُّوحُ الأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ) * « 3 »
همانا قرآن فروفرستادهء پروردگار جهانيان است فرشتهء وحى آن را فرود آورد بر دل تو ، تا از انذار گران باشى به زبان عربى آشكار
هامش
« 1 » يا : سوگند به هنگامهاى فرود آمدن قرآن .
« 2 » سورهء واقعه ( 56 ) : 80 - 75 .
« 3 » سورهء شعرا ( 26 ) : 195 - 192 .