مىخورند ( 1 ) بىآنكه شكر او را به جاى آورند . و چون چنين مىشد از مرزهاى انسانيت بيرون مىرفتند و به حد جانورى و بهيمى تنزل مىكردند ، و چنان مىشدند كه در كتاب خويش وصف كرده است : « * ( إِنْ هُمْ إِلَّا كَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا ) * اينان جز كه مانند چهارپايان نيستند ، بلكه گمراهترند » . . .
الحياة ( فارسي ) — صفحه 659
پدیدآورندگان: محمد رضا حكيمي
ص۶۵۹