( 1 ) ( آدمى ) سخنى از دهان بيرون نمىافكند ، جز اينكه نزد او نگاهبانى آماده براى نوشتن است ، 4 * ( إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ ، فَبَشِّرْه بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ ) * ، « 1 » تو فقط كسى را بيم توانى داد كه پند مىپذيرد ، و از خداى رحمان در نهان نيز مىترسد ، پس چنين كس را به آمرزش و پاداش گرانبها مژده ده ، 5 * ( إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً أَوْ تُخْفُوه ، فَإِنَّ الله كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً ) * ، « 2 » چه ، چيزى را آشكار كنيد يا پنهان سازيد ، خدا به همه چيز دانا است ، 6 * ( إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ ) * ، « 3 » هيچ كسى نيست جز اينكه بر او نگاهبانى است ،
حديث
1
الامام علي « ع » : عظم الخالق في أنفسهم ، فصغر ما دونه في أعينهم . . « 4 »
( 5 ) امام على « ع » : بزرگى آفريدگار در جان آنان ( پرهيزپيشگان ) نمودار گشت ، پس هر چيز ديگر در برابر چشمشان كوچك شد . 2
الامام علي « ع » : و أشعر قلبك الرّحمة للرّعيّة ، و المحبّة لهم ، و اللَّطف بهم .
هامش
« 1 » سورهء يس ( 36 ) : 11 .
« 2 » سورهء احزاب ( 33 ) : 54
« 3 » سورهء طارق ( 86 ) : 4 .
« 4 » « نهج البلاغه » / 612 ؛ عبده 1 / 421 - 420 .