فصل سى و هشتم آزادانديشى و نظرخواهى
قرآن
1 . . * ( فَبَشِّرْ عِبادِ ، الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَه ، أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ الله وَأُولئِكَ هُمْ أُولُوا الأَلْبابِ ) * ، « 1 » بندگان مرا مژده ده : آنان كه به گفتار گوش فرا مىدارند و سپس از نيكوترين آن پيروى مىكنند ، اينان كسانيند كه خدا هدايتشان كرده است ، و اينان خردمندانند ، 2 * ( لا إِكْراه فِي الدِّينِ ، قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ، فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِالله فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى ، لَا انْفِصامَ لَها ، وَالله سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) * ، « 2 » زور و اكراه در دين نيست ، چه راه از گمراهى آشكار شده است ، پس هر كه به طاغوت كفر ورزد و به خدا ايمان آورد ، به دستگيرهء استوار چنگ زده است كه آن را شكستى نيست ، و خدا شنواى دانا است ،
هامش
« 1 » سورهء زمر ( 39 ) : 18 - 17 .
« 2 » سورهء بقره ( 2 ) : 256 .