فصل هفدهم شناخت و ريشه هاى عاطفى آن
قرآن
1 * ( وَإِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ ، تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ ، مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ ، يَقُولُونَ : رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ ) * ، « 1 » چون آياتى كه بر پيامبر فرود آمده است مىشنوند ، مىبينى كه چشمهاشان ، به سبب حقى كه شناختهاند ، لبريز از اشك مىشود ، مىگويند :
پروردگارا ! به حق گرويديم ، پس ما را در شمار گواهان خويش بنويس ، 2 * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى ، لِمَنْ كانَ لَه قَلْبٌ ، أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ ، وَهُوَ شَهِيدٌ ) * ، « 2 » همانا در اين سخن ، پند است آن را كه صاحبدل باشد ، يا گوش فرا دارد ، به آهنگ فهميدن ، 3 * ( أَ فَمَنْ شَرَحَ الله صَدْرَه لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّه ؟ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ الله ، أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) * ، « 3 »
هامش
« 1 » سورهء مائده ( 5 ) : 83 .
« 2 » سورهء ق ( 50 ) : 37 .
« 3 » سورهء زمر ( 39 ) : 22 .