فصل چهاردهم شناخت ، مقياس درست
قرآن
1 * ( أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمى ؟ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الأَلْبابِ ) * ، « 1 » آيا آن كس كه مىداند آنچه از پروردگارت به تو فرو فرستاده شده حق است ، همچون كسى است كه ( در شناخت حق ) كور است ؟ فقط خردمندانند كه ( حقيقتهاى مغفول را ) به ياد خويش مىآورند ، بنگريد ! تعاليم اسلامى ، خواه قرآن و خواه حديث ، بر اساسى بودن علم و معرفت و ارزشهاى جوهرى آنها چنان به وفور تأكيد كرده است كه انسان جاهل را « كور » به شمار آورده ، و شناخت و معرفت را مقياسى درست براى ارزيابى و برگزيدن آدمى قرار داده است . تعاليم اسلام ، ديد سطحى داشتن نسبت به چيزها را بىارزش خوانده است ، و آنچه به آن اهميت داده ارزشى است كه اشيا و امور در بازار علم و معرفت دارند .
هامش
« 1 » سورهء رعد ( 13 ) : 19 .