فصل يازدهم محدوديت شناختهاى انسانى
قرآن
1 * ( وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ ؟ قُلِ : الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي ، وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ) * ، « 1 » از تو در بارهء روح مىپرسند ، بگو روح از امر پروردگار من است ( و واقعيتى است وراى طبيعت و مادهء طبيعى ) ، و از دانش ( روح و غير روح ) به شما جز اندكى داده نشده است ، 2 * ( بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِه ، وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُه ، كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ، فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ ) * ؟ ، « 2 » آنچه را به دانستن آن احاطه پيدا نكرده بودند و تأويل آن به ايشان نرسيده بود ، دروغ خواندند ، كسانى كه پيش از ايشان بودند نيز تكذيب مىكردند ، اكنون بنگر كه فرجام كار ستمكاران چگونه بوده است ،
هامش
« 1 » سورهء اسراء ( 17 ) : 85 .
« 2 » سورهء يونس ( 10 ) : 39 .