است و بايد با قيمتى كه ديگران قبول مىكنند او هم بپذيرد تا اينكه سقوط اين حق نسبت به او لازم نيايد .
بلكه دليلى بر عدم جواز اسقاط اين حق و واگذارى آن به شخص ثالث و غير پدر و مادر هم ، وجود ندارد ؛ چرا كه احق بودن به اين معناست كه ديگران حق مزاحمت با او را ندارند و اما معنايش اين نيست كه اينها حق اسقاط اين حق و تفويض آن به ديگران را ندارند .
و از رواياتى هم كه در مورد حقوق بچه وارد شده است كه مثلًا اسم خوب بگذارد ، از او گذشت كند و . . . ظهورى در اين باره و اينكه حق حضانت و تربيت از حقوق الزامى است به دست نمىآيد .
« * والسلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحه 7977
پدیدآورندگان: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص۷۹۷۷