ممتحنه - 10 ) را مىتوان تمام دانست .
ج ) بررسى مفاد آيه 5 از سوره مائده :
در مقابل دو آيه فوق الذكر كه دلالت آنها را بر حرمت تمام دانستيم ، آيه 5 سوره مائده ازدواج با اهل كتاب را جايز شمرده و مىفرمايد : «
الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ
. . .
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
. . . »
براى جمع بين اين آيه و دو آيه سابق الذكر احتمالاتى مطرح شده كه به بررسى آنها مىپردازيم :
1 ) كلام أبو القاسم بلخى :
ايشان گفته است : مراد از
« وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ »
زنان مسلمانى است كه قبلًا اهل كتاب بودهاند و سبب نزول آيه نيز در واقع پاسخ به اين سؤال مسلمانان صدر اسلام بوده كه آيا ازدواج با كسانى كه سوء سابقه داشته و قبلًا اهل كتاب بودهاند ، جايز است يا نه ؟
بنابراين ، آيه دلالت بر جواز ازدواج با كفار نداشته و منافاتى با آيات دال بر حرمت نخواهد داشت .
2 ) پاسخ استاد مد ظله :
اين توجيه را كه بسيار خلاف ظاهر ، و با صدر آيه نيز ناسازگار است ، نوعاً مردود شمردهاند . زيرا
اولًا : بخشهاى مختلف اين آيه داراى سياقى واحد ، و اوصاف اخذ شده آنها نيز همگى اوصافى فعلى است . بنابراين ، همچنان كه كتابى بودنِ كسانى كه طعام آنان براى مسلمين تحليل گرديده ، و ايمان كسانى كه ازدواج با آنان جايز شمرده شده ، اوصافى فعلى است و آنان بايد بالفعل كتابى ، و اينان بايد بالفعل مؤمنه باشند ، همچنين است وصف كتابى بودن براى زنانى كه در دنباله پيوسته اين آيه ، ازدواج با آنان تحليل گرديده است . و به هيچ وجه نمىتواند به اين معنا باشد كه سابقاً اهل