تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 2113

مساهمون:

ص٢١١٣

6 / 7 / 1379 چهارشنبه درس شمارهء ( 233 ) كتاب النكاح / سال سوم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس اين جلسه :

در اين جلسه ابتدا ، بحث تعارض روايات را در مورد تزويج زانيه به پايان مىرسانيم و سپس اين مسأله را مطرح مىكنيم كه در موارد جواز تزويج خواه با توبه يا بىتوبه ، آيا استبراء و عدّه نگه داشتن لازم است يا نه ؟ * * *

الف ) ادامهء بحث تعارض بين روايات :

1 ) ترجيح روايات تحريم :

بحث به اينجا رسيد كه اگر روايات را متعارض دانستيم و قرار شد به مرجحات رجوع كنيم ، ترجيح با روايات تحريم است ، چون هم مطابق قرآن و هم مخالف عامه و هم مطابق مشهور هستند ، ( مشهور قدما قائل به تحريم بودند ) يكى از قدما كه در جلسه قبل اسم ايشان برده نشد ، سيّد مرتضى است كه در المسائل الرازيه تصريح مىكند كه به شرط توبه مىتواند تزويج كند ، البته در انتصار چون ظاهراً در مقام بيان خصوصيات نبوده ، اسمى از توبه به ميان نياورده است .

2 ) ظهور ثمره اين بحث در باب متعه :

اين نكته قابل ذكر است كه در باب متعه ، تمام روايات مخالف عامه هستند ، هم روايات مجوّزه و هم روايات مانع از ازدواج با زانيه ، چون مشهور ما بين عامه اين است كه نكاح متعه مطلقاً حرام است اما اين روايات يا تجويز كرده‌اند و يا اگر تحريم كرده‌اند ، براى شخص عفيف و در مورد توبه ، استثنا كرده‌اند . بنابراين مىتوان گفت :