8 / 8 / 1379 يكشنبه درس شمارهء ( 249 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
بحث جلسات گذشته دربارهء « ايقاب الغلام » بود . در اين جلسه ابتدا ، مسألهء « لو كان الموطوء خنثى » و مسألهء « ايقاب بعد التزويج » را كه در جلسهء گذشته بحث شد ، دنبال مىكنيم و سپس چندين فرع مطرح مىشود .
1 - آيا مادر و خواهر و دختر رضاعى موقَب بر واطى حرام مىشوند ؟
2 - اگر ايقاب عن عذر - مانند غفلت و اكراه - صورت گرفت آيا حرمت ابدى مىآورد ؟
3 - اگر مفعول مباشر عمل ايقاب باشد ، آيا حرمت ابد ثابت مىباشد ؟
4 - آيا حرمت ابدى در ايقاب الميت هم جارى است ؟
5 - آيا غير از عناوين ثلاثهء ايقاب ، ازدواج شخص ديگرى را حرام مىكند ؟
* * * الف ) متن عروه
مرحوم سيد « قدس سرّه » فرمودهاند : « و لو كان الموطوء خنثى حرمت امّه و بنته على الواطى لانه امّا لواط او زنا و هو محرِّم اذا كان كما مرّ سابقاً »
در اين عبارت چند نكته قابل ملاحظه است :
نكتهء اول : اين مطلب كه زانى نمىتواند با دختر مزنى بها يا مادر او ازدواج بكند ، مطلبى است كه مرحوم سيد در مسائل بعدى مطرح مىكنند . پس تعبير « كما مرّ » در عبارت سيد صحيح نيست و بايد « كما يأتى » مىفرمودند .
نكتهء دوم : مرحوم آقاى خويى مىفرمايند ؛ مدّعاى مرحوم سيد كه قطعاً مادر و دختر خنثاى موطوء بر واطى حرام است مبتنى بر اين است كه به طور مطلق زنا را از