25 / 7 / 1379 دو شنبه درس شمارهء ( 244 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در آغاز ، استدلال مرحوم آقاى خويى بر عدم ايجاب حرمت با ادخال بعض الحشفه را نقل ، مناقشهء آن را ذكر مىكنيم . سپس با توسعه در مفهوم امّ و بنت ، حكم حرمت را به جده و بالاتر و نوه و پايينتر تعميم مىدهيم . آنگاه به بررسى حكم واطى غير كبير مىپردازيم . ابتدا ، اشكال حدائق به كلام كنز الفوائد مبنى بر عموميت « من لاط بغلام » را نقل و از كنز الفوائد به سه وجه دفاع مىكنيم ، سپس با بيان تقريبات سهگانهء محقق ثانى براى تعميم حكم از « مرد » به واطى غير كبير ، اشكال مرحوم آقاى حكيم به تقريب سوم را ذكر و پس از دفاع از محقق ثانى ، در نهايت ، مناقشهء خويش به تقريبات سهگانهء ايشان را متعرض مىشويم و بالاخره به استناد اطلاق معقد اجماعات و كلمات قدماء قائل به تعميم حكم على الاحوط مىشويم .
* * *
متن عروه
مسألهء 21 - من لاط بغلام فاوقب و لو بعض الحشفة حرمت عليه امه ابداً و إن علت و بنته و إن نزلت و اخته .
اصل مسأله ، علاوه بر روايات معتبر ، همانگونه كه در جلسهء گذشته بيان شد ، مورد اجماع مسلّم است . كلام در اين است كه آيا ادخال بعض الحشفه هم موجب حرمت مىگردد يا نه ؟