عليها ) شبههاى نقل شده و اين تطبيق را نادرست و بىاساس خوانده است . چون در لغت عرب كلمهء نساء بر زنانى اطلاق مىشود كه ازدواج كرده باشند و استعمال آن در بارهء بنات صحيح نيست و رواياتى كه در اين زمينه در كتب ما به چشم مىخورد ، توسط رافضه جعل شده و به كتب ما راه پيدا كرده است . آن آقا افزود : اين مسأله در خانهء آقاى فلسفى مطرح شد و يكى از آقايان اين گونه پاسخ داد كه استعمال نساء در بارهء بنات در قرآن فراوان است :
« فَإِنْ كُنَّ نِساءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثا ما تَرَكَ »
، كلمه نساء در اين آيه در بارهء بنات است چه ازدواج كرده باشند و چه نكرده باشند ، سهم آنها از ارث اين مقدار است .
من كتاب « المنار » را در اين زمينه نگاه نكردهام ، به آن آقا عرض كردم ، احتمالًا شبههء شيخ محمد عبده نكته ديگرى است و او در بارهء « نساء » مضاف ايراد دارد و معتقد است كه نساء مضاف بر زنانى اطلاق مىشود كه ازدواج كردهاند نه نساء بىاضافه . در فارسى هم همين طور است ، زن در برابر مرد استعمال شده ولى زن زيد ، زوجهء زيد است و بر دختر اطلاق نمىشود . نساءً أو رجالًا يعنى اناثاً أو ذكوراً ولى
« نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ »
يا
« يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ »
يعنى زنهايى كه ازدواج كردهاند . در آيهء مباهله هم كه
« نِساءَنا »
دارد ، مضاف است و بر بنات اطلاق نمىشود . ظاهراً اشكال عبده اين است ، بعداً كه آن آقا مراجعه كرده بود ، همين طور بود .
پاسخ شبهه توسط استاد - دام ظله
پاسخ اين اشكال اين است كه در قرآن « نساء » مضاف نيز بر « بنات » اطلاق شده است ، آيه شريفه
« لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ
. . .
أَوْ نِسائِهِنَّ
» در اينجا نساء مضاف لزوماً زنانى كه ازدواج كردهاند ، نيست .
در روايات هم وارد شده كه در خصوص متعه ، سائل به حضرت عرض كرد :