گفتم : « آقا اينجا كه فرشى نيست همهاش خاك است » . فرمودند : « اگر بخواهى اينطورى زندگى كنى چيزى به دستت نمىرسد . اگر مىخواهى ادب در زندگانى داشته باشى بايد اينها برايت مطرح نباشد » .
به عنوان آخرين سؤال از معنويات علّامه و ارادتشان به ائمه اطهار برايمان توضيح دهيد .
عادت و اخلاق ايشان اين بود كه هر وقت به حرم مشرف مىشدند تنها مىرفتند و كسى را با خود نمىبردند و از اين كه كسى به دنبال ايشان راه برود اجتناب مىنمودند و معمولًا هم شبها به حرم مشرف مىشدند و هنگام زيارت از حرف زدن با افراد پرهيز مىكردند و زيارت جامعه كبيره را از حفظ داشتند . زيارت امين اللّه را زياد مىخواندند و هنگام زيارت و دعا ، صداى ضجه و ناله ايشان از دور به گوش مىرسيد . در مواقع مخصوص به زيارت سيد الشهدا عليه السلام مشرف مىشدند و در اثناى سفرهاى زيارتى مقيد به غسلهاى مستحب و وضو و طهارت و اداى نماز در اول وقت بودند .
امين شريعت : ويژه نامه همايش رونمايي از كتاب المقاصد العلية في المطالب السنية ( فارسى ) — صفحه 301
پدیدآورندگان: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص۳۰۱