شيخ الشريعه قائل به شق دوم است و رأى مختار معاصرانش شق اول است كه قول به ارث زوجه از زمين است .
از كسانى كه در اين مسئله رسالهاى نگاشتهاند ، شيخ عبداللّه مازندرانى است و مرحوم شيخ محمدحسين كاشف الغطاست كه در تعليق بر مكاسب در مباحث خيار ، رأى استادش صاحب عروه را برگزيده است . علّامه شيخ محمدعلى رشتى نيز در اين موضوع رساله مفردهاى نگاشته كه در همين مجموعه كتابت شده است .
سؤالى كه از شيخ الشريعه در اين خصوص شده بود از رشت آمده بود و از جمعى از علماى نجف استفتا كرده بود و هر يك به پاسخ اين سؤال اقدام كردند . هنگامى كه عالم وقت رشت ، حاج محمّد رشتى ، اختلاف آراء را مشاهده كرد ، از آنان بر فتواى خويش استدلال طلبيد و اين رسائل ، تأليف شد .
نسخه حاضر در زمان حيات مؤلف و از روى نسخه اصل كتابت شده است . احتمالًا كاتب نسخه يكى از شاگردان شيخ الشريعه است ، تنها برگ آخر نسخه ، به گواهى علّامه تهرانى ، به خط مؤلف است كه بنا به گفته مرحوم محقق طباطبايى « شاگرد مؤلف ، شيخ ما علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى دام ظله ، به محض مشاهده اين برگ ، خط استاد خود را شناخت » . اين مجموعه را شاگرد مؤلف مرحوم شيخ حسين حلّى در سال 1324 گرد آورده است .
( ش . 345 ) الأربعون حديثا
تأليف شهيد اول ، ابوعبداللّه محمدبن مكى عاملى جزينى ( شهيد سال 786 ) . « 1 » نسخه به خط مولى جلال الدين محمّد بن مراد از شاگردان شيخ بهايى ، در مجموعهاى كه اول آن مفتاح الفلاح شيخ بهايى است كتابت شده است . تاريخ فراغ از مفتاح الفلاح 17 شوال 1036 است .
( ش . 1021 ) الأربعون حديثا
از شهيد اول ، نسخه ديگرى است كه در ضمن مجموعهاى از قرن دهم آمده است اما ناقص
هامش
( 1 ) . با الغيبة نعمانى در 1318 قمرى در تهران چاپ شده است .