در حديث امّ سلمه آمده است پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از لشگرى ياد كرد كه در بيابان به زير زمين فرو رفت ، عرض كردم : اى پيامبر خدا ! آيا در ميان آنها انسان شايستهاى هست ؟ فرمود : « بر حسب نيّاتشان برانگيخته مىشوند » « 1 » .
و نيز پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « هنگامى كه دو صفّ روبروى هم قرار مىگيرند فرشتگان فرود مىآيند و خلق را بنابر مراتب آنها مىنويسند كه فلان براى دنيا پيكار مىكند ، فلان از روى غيرت مىجنگند ، فلان به سبب تعصّب مىرزمد ، هان مگوييد فلان در راه خدا كشته شد چه كسى كه براى اعلاى دين خدا مىجنگد در راه خداست » « 2 » .
از جابر روايت شده كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « هر بندهاى بر چيزى برانگيخته مىشود كه بر آن مرده است » « 3 » .
در حديث احنف از ابى بكره از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرموده است : « هرگاه دو مسلمان با شمشير روبروى هم قرار گيرند كشنده و كشته شده در آتشند » . عرض كردند : اى پيامبر خدا ! اين كشنده است ، كشته شده چرا ؟ فرمود : « براى اين كه خواسته است رفيق خود را بكشد » « 4 » .
در حديث آمده است : « كسى كه زنى را طبق مهريّهاى به همسرى خود در آورده چنانچه قصد اداى مهريّهاش را نداشته باشد زناكار است ، همچنين كسى كه وامى بگيرد و قصد پرداخت آن را نداشته باشد دزد است » « 5 » .
و نيز پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « كسى كه براى خدا خود را خوشبو كند روز قيامت در حالى وارد مىشود كه خوشبوتر از مشك است ، و آن كه براى غير خدا بوى خوش به كار برد روز قيامت در حالى وارد خواهد شد كه بويش از مردار گنديدهتر است » « 6 » .
مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى به سند خود از علىّ بن الحسين عليه السّلام روايت كرده
هامش
( 1 ) سنن ابو داوود ، ج 2 ، ص 423 پيش از اين ذكر شده است .
( 2 ) الزّهد ابن مبارك و آن را موقوفا از ابن مسعود و آخر حديث را به طور مرفوع نقل كرده است . در صحيح بخارى و مسلم از حديث ابى موسى اشعرى است .
( 3 ) صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 165 .
( 4 ) صحيح بخارى ، ج 9 ، ص 64 .
( 5 ) مسند احمد ، ج 4 ، ص 332 ، از حديث صهيب بن سنان .
( 6 ) عراقى گفته است : آن را ابو الوليد صفّار در كتاب الصّلاة از حديث اسحاق بن ابى طلحه روايت كرده است .