در خبر صحيح از ابى جعفر امام جواد ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « از پدرم شنيدم كه مىفرمود از پدرم شنيدم كه : عمرو بن عبيد « 14 » بر ابى عبد اللّه ( ع ) وارد شد چون سلام كرد و نشست اين آيه را تلاوت كرد :
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ *
سپس خاموش شد ، ابو عبد اللّه ( ع ) به او فرمود : چه چيزى تو را خاموش كرده است ؟ عرض كرد : مىخواهم كباير را در كتاب خدا بشناسم ، فرمود : بلى اى عمرو ، بزرگترين كباير ترك به خدا است كه فرموده است :
إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ
« 15 » . پس از آن نوميدى از رحمت خداوند است كه فرموده است :
إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ
« 16 » ؛ سپس ايمن بودن از مكر خداست كه فرموده است :
فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ
« 17 » ، و از كباير عقوق پدر و مادر است ، چه خداوند عاق آنها را جبّار شقى « 18 » ناميده است ؛ ديگر قتل نفس حرام است مگر بحقّ باشد ، زيرا خداوند مىفرمايد :
فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها
« 19 » تا آخر آيه . و ديگر نسبت دادن زنا به زن شوهردار است ، چه مىفرمايد :
لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
« 20 » ؛ و ديگر خوردن مال يتيم است ؛ خداوند مىفرمايد :
إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
« 21 » ؛ و فرار از جنگ است ، چه فرموده است :
وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
« 22 » ؛ و خوردن رباست ؛ خداوند مىفرمايد :
هامش
( 14 ) ظاهرا منظور عمرو بن عبيد معثرلى معروف است . خبر در كافى ، ج 2 ، ص 285 است .
( 15 ) مائده / 72 : . . . چه هر كس شريكى براى خدا قرار دهد ، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است .
( 16 ) يوسف / 87 : . . . كه از رحمت خدا جز قوم كافر نوميد نمىشوند .
( 17 ) اعراف / 99 : . . . در حالى كه از مكر ( و مجازات ) خدا تنها زيانكاران خود را ايمن مىبينند .
( 18 ) اشاره است به آيه :وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا. مريم / 32 : . . . و جبّار و شقّى قرار نداده است .
( 19 ) نساء / 93 : . . . جزاى او دوزخ است كه جاودانه در آن خواهد ماند .
( 20 ) نور / 23 : . . . در دنيا و آخرت از رحمت خداوند بدورند و عذاب بزرگى در انتظارشان است .
( 21 ) نساء / 10 : كسانى كه اموال يتيمان را از روى ظلم و ستم مىخورند تنها آتش مىخورند و به زودى به آتش سوزانى خواهند سوخت .
( 22 ) انفال / 16 : و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتى كه هدفش كنارهگيرى از ميدان براى جمله مجدّد و يا به قصد پيوستن به گروهى ( از مجاهدان ) باشد - او گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و جايگاه او جهنّم است . و چه بد جايگاهى است .