وى همچنين گفته : زيركان چيزى را براى دين و دنيا سودمندتر از گرسنگى نمىدانند .
و گفت : بر طالبان آخرت چيزى را زيانبارتر از پرخورى نمىدانم .
و گفت : حكمت و دانش در گرسنگى قرار داده شده است و نادانى و گناه در سيرى .
و گفت : خدا به چيزى پرستش نشده است كه برتر از مخالفت با هواى نفس باشد در ترك كردن حلال .
و در حديث گفته است : يك سوم ( معده ) براى غذاست ، پس هركه زيادتر از آن بخورد از حسناتش خورده است .
و از آن زيادتى سؤال شد ، فرمود : زيادتى حاصل نمىشود مگر نخوردن در نزد انسان محبوبتر از خوردن باشد و آن گونه شود كه هرگاه شبى گرسنه بماند از خدا بخواهد كه دو شب شود و هرگاه به آن حالت رسيد زيادتى را در مىيابد .
و نيز فرموده : ابدال به اين مقام نرسيدند جز با تهى ساختن شكمها و خموشى و شب زندهدارى و خلوت كردن .
و فرمود : در فاصلهء ميان آسمان و زمين سرچشمهء هر خوبى گرسنگى است ، و در ميان آسمان و زمين سرچشمهء هر گناهى سيرى است ، و فرمود هركه خود را گرسنه نگاه دارد وسوسه از او قطع مىشود .
و فرمود : هرگاه خدا بر بنده روى بياورد ، او را به گرسنگى و بيمارى و بلا گرفتار سازد مگر كسى را كه خدا بخواهد بدون اين گرفتاريها به او روى بياورد .
و فرمود : بدانيد اين زمان زمانى است كه هيچكس در آن رهايى نيابد جز اين كه نفس خود را با صبر و گرسنگى و كوشش ذبح كند و بكشد .
و فرمود : گمان ندارم كسى بر روى زمين از آب بنوشد تا سيراب شود و از گناه سالم بماند اگر چه خدا را هم شكر كند ، پس سير شدن از غذا چگونه خواهد بود .
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: الفيض الكاشاني
ص٢٠٩