محمدت و مذمت و تحسين و تهجين كسى خوض نپيوندى .
( 50 ) اى پسر ! بدانكه هر كه درويش شود ناصحان او را متهم كنند ، و دوستان [ و اهل عنايت ] را ظن در حق او بد شود ، و گناه و جريمت او مستور و مخفى ندارند ، كه درويش محل تهمت و سوء [ 39 ر ] الظن باشد ، و مردمان شجاعت درويش را بحماقت نام برند ، و سخاوت او را بر افساد و بىتدبيرى « 1 » حمل كنند ، و حلم او را ضعف پندارند ، و وقار و ثبات او را بلادت شمارند ، و فصاحت و ذلاقت او را هذر و هذيان خوانند ، و كم سخنى و خاموشى [ او ] را گنگى و بسته زبانى دانند ،
( شعر : )
و ما احد عن « 2 » السن النّاس سالما * و لو انّه ذاك النّبىّ المطهّر
فان كان مقداما يقولون : اهوج « 3 » * و ان كان مفضالا يقال : مبذّر
و ان كان سكّيتا يقولون : ابكم * و ان كان منطيقا يقولون : مهذر
و ان كان صوّاما و باللّيل قائما * يقولون : زرّاق يرائى و يمكر
پاورقی
( 1 ) - خ : اسراف وى .
( 2 ) - خ : من .
( 3 ) - خ : احوج .