( 18 ) لو تكاشفتم ما تدافنتم . النّاس على دين ملوكهم . ترجمه :
اگر با يكديگر بگوييد آنچه در دل آيد كينه نگيريد از يكديگر . مردمان بررسم پادشاهان باشند .
( 19 ) ابدأ بنفسك ثمّ به من تعول . سيّد القوم خادمهم . ترجمه :
ابتدا به خود كن پس به كسى كه در عيال تست « 1 » . مهتر قوم كسى بود كه خدمت همه كند .
( 20 ) كرمة الكتاب ختمه . ملاك الامر خواتمه . اخبر ثقله « 2 » ، قل الحقّ و ان كان مرّا . ترجمه : بزرگوارى نامه مهر اوست . اصل كارها خاتمت آن بود . بيازماى او را تا دشمنش دارى . حق بگوى اگرچه تلخ باشد .
و من كلام الدعاة
( 21 ) كن فى الفتنة كابن اللّبون لا ظهر فيركب و لا ضرع فيحلب « 3 » . ترجمه : در فتنه چون شتر يك ساله باش ، كه نه پشت دارد كه برو نشينند ، و نه پستان كه بدوشند .
( 22 ) احفظ ما فى الوعاء بسدّ الوكاء ! بادر الفرصة قبل ان تكون غصّة . ترجمه : آنچه در وعا بود نگاهدار به بستن سربند . بفرصت مبادرت كن پيش از آنكه غصه شود .
هامش
( 1 ) - اصل : عبارتست .
( 2 ) - نهج البلاغة 3 : 257 ، البصائر و الذخائر ص 257 .
( 3 ) - نهج البلاغة 3 : 152 .