الباب التاسع و الثلثون فى الامثال و الشواهد و الآداب و المواعظ
الآيات : ( 1 )
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ ،
وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ
. ترجمه : درين قرآن از همهء مثلهاى بين مردمان بيان كرديم ، و آن مثلها بسوى مردمان زنيم .
( 2 )
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ
. ترجمه :
خداى مثلى زده است : مردى كه او را چند خداوند باشد همه همباز و با يكديگر منازع و مخالف « 1 » ، و مردى كه خالص باشد يك مرد را « 2 » ، هر دو هرگز يكسان باشند ، شكر خداى را ، بل اكثر مردم نميدانند - عبارت از اهل هوى است و از اهل تعليم ، يا از اهل شهوات و اهل عقل .
( 3 )
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ
. ترجمه : خداى مثلى زده است كه : ديهى بود
هامش
( 1 ) - اصل افزوده دارد : و مردى كه مخالف .
( 2 ) - اصل افزوده دارد : باشد .